Wilhelm Bacher
Judaism
ویلهلم باخر با نام دیگر بنیامین زیایو باخر ، در لیپتوسنتمیکلوس، مجارستان به دنیا آمد. پدرش، سیمون، شاعر عبری بود که قسمتی از گلستان سعدی را به عبری ترجمه کرده بود. در سال ۱۸۶۷ باخر به دانشگاه بوداپست وارد شد و در آنجا زبانهای شرقی، تاریخ و فلسفه مطالعه کرد. آرمین وامبری، شرقشناس معروف، یکی از استادان باخر بود. در سال ۱۸۷۰ باخر دکترای خود را با نوشتن رسالهای درباره زندگی و شعر شاعر فارسیزبان، نظامی، دریافت کرد. در سال ۱۸۷۶ باخر توسط مدرسه ربانی برِسلاو منصوب به مقام روحانی شد و یک سال بعد توسط دولت مجارستان به عنوان استاد در مدرسه ربانی جدید تأسیسشده در بوداپست منصوب گردید، جایی که در آنجا کتاب مقدس، تاریخ یهود، میدراش، شعر و دستور زبان عبری را تدریس کرد. باخر یکی از سردبیران مشاور دایرهالمعارف یهودی (۱۹۰۱-۱۹۰۵) بود و مقالات متعددی در زمینههای یهودی-ایرانی منتشر کرد. در سال ۱۹۰۷، باخر به ریاست مدرسه ربانی منصوب شد، و این مقام را تا زمان مرگش در سال ۱۹۱۳ حفظ کرد.
Read the full article on Wikipedia ↗
This biography is based on public Wikipedia content, available under the CC BY-SA license.
Also available in: IsraelUnited StatesFranceGermanyRussiaHungarySweden